Van jongs af aan schrijf ik verhalen. Ik ken geen betere manier om mezelf uit te drukken. Ik studeerde aan de School voor Journalistiek in Utrecht en startte mijn loopbaan bij het meisjesblad Yes, was een aantal jaren moderedacteur en gooide het roer om voor het avontuur.
Als freelance journalist reisde ik naar Afrika. Naar landen als Namibië, Oeganda, Congo en Kenia, overal sprak ik met mensen over wat hun leven de moeite waard maakt, vaak in moeilijke omstandigheden. De verhalen vonden hun weg naar verschillende dagbladen en publiekstijdschriften.
In Oeganda zette ik mede de FairPen Foundation op; een journalistiek basis-programma waarin leerlingen van middelbare- en basisscholen leren om feiten van meningen te onderscheiden, vragen te stellen, opinies te vormen, zelf beslissingen te nemen en nog veel meer. Ik wilde jonge mensen empoweren, zorgen dat ze voor zichzelf kunnen opkomen en eigen keuzes kunnen maken.
Afrika inspireerde me ook tot het schrijven van twee romans: De Bushsoldaat (2016) en Alleen dapper te zijn (2018).
De laatste jaren heb ik me als journalist gespecialiseerd in de zorg. Ik lever content in heldere taal voor vakmedia en (meer commercieel) voor zorgorganisaties en zorgbedrijven. Mijn artikelen gaan over uiteenlopende onderwerpen: van personele bezetting, werkdruk en passende zorg tot innovaties, diversiteit, grensoverschrijdend gedrag en actuele ontwikkelingen in ziekenhuizen, ouderenzorg, ggz en verpleegkunde. Dankzij mijn ervaring weet ik wat er speelt, en via mijn netwerk weet ik waar ik moet zijn voor betrouwbare informatie en verhalen die ertoe doen.
Tegenwoordig richt ik me steeds meer op het schrijven van levensverhalen. Eerst in opdracht van onder andere StoryTerrace en inmiddels ook in eigen beheer. Schrijven heeft me geleerd dat gewone mensen niet bestaan en dat iedereen een verhaal te vertellen heeft. Geen boek is hetzelfde en dat maakt mijn werk zo leuk.
