Toen Charlotte 5 jaar was, woonde ze met haar ouders, zusjes en broertje op Papoea Nieuw Guinea. Ze herinnert zich de huizen op palen, het strand, de diepblauwe zee. Paradijselijk, totdat het ondenkbare gebeurde; haar vader krijgt malaria en overlijdt. Halsoverkop komt het gezin in Den Haag te wonen waar Charlotte aan het begin staat van een hobbelige weg naar het volwassen leven. Als ze kleuterjuf kan worden is ze blij het huis uit te kunnen. Ze woont een tijdje in een kibboets en is au-pair bij een diplomatengezin in Moskou. Eenmaal getrouwd krijgt ze kinderen. Het leven ziet er goed uit, totdat haar huwelijk op dramatische wijze strandt. Als werkende alleenstaande moeder moet ze zich staande weten te houden. Dat lukt haar uiteindelijk op grootse wijze.
Dankzij mijn vasthoudende dochter besloot ik na lang aarzelen mijn levensverhaal te vertellen en te laten verwoorden door Edith. Een mooi vertel- en reflectieproces leverde een prachtig en waardevol boekje op. De biografie werd een levendig, sprekend verhaal waar wij allen, mijn partner en (schoon)kinderen en ik, ontzettend blij mee waren. Het gaf ons als familie nieuwe inzichten en aanknopingspunten voor veel mooie gesprekken. Edith, je maakte er “een miniroman” van en toch bleef het helemaal mijn verhaal!
— Charlotte Batavier
