Blogs

Goede verhalen zijn overal, in het hier en nu. We beleven ze zelf, zonder dat we nog door hebben dat we in een verhaal zitten. Ik leg verhalen vast, die te goed zijn om verloren te gaan of omdat ze een boodschap vertellen die gehoord moet worden. 

Roman: Alleen dapper te zijn

| Blogs

Het is een wat wrange werkelijkheid. De route die Edith Tulp eind jaren tachtig als toerist volgde door de Sahara via Tamanrasset naar Agadez in Niger, is nu omgekeerd een gevaarlijke vluchtroute van talloze Afrikanen geworden die hopen op een beter bestaan in Europa. De reis, die indertijd populair was onder avontuurlijke vakantiegangers, inspireerde haar tot een zinderende roman. 'Alleen dapper te zijn' komt in september 2018 uit bij Uitgeverij In de Knipscheer. Lees een fragment in Alleen dapper te zijn.

Saar Magazine

| Blogs

Sinds september 2017 schrijf ik elke week twee stukjes voor Saar Magazine, het grootste online tijdschrift voor 50-plus vrouwen in Nederland over alle hilarische en dramatische kanten van het ouder worden. Klik hier voor mijn columns

Columns voor Vluchtelingenwerk

| Blogs

Edith Tulp vertelt in een serie columns over haar ervaringen als taalcoach. Wat houdt het werk precies in? Wat zijn de leuke kanten? En wat leer je er zelf van? In deze column: Edith spreekt haar taalmaat Firas over de vluchtelingencrisis in Europa. Lees alle columns op Vluchtelingenwerk.nl

Alleenstaand zijn is niet voor watjes

| Blogs

ZE WAS MIJN HOOP in de jaren negentig, Bridget Jones. Haar lukte het: in the edge of reason vroeg Darcy haar ten huwelijk. Het vervolg zag ik onlangs in de bioscoop: Bridget Jones’s Baby. Hoe ze het doet op haar leeftijd weet ik niet, maar nu dezelfde Bridget een kind heeft gekregen, zie ik onder ogen dat ik geen happy single meer ben. Volkskrant Magazine 11 februari 2017

De bushsoldaat

| Blogs

Op 16 april jl kwam bij uitgeverij In de Knipscheer 'De bushsoldaat' uit.  ‘De bushsoldaat’ is een roman spelend in Oeganda, een land van flagrante tegenstellingen. De strijd tegen schaamteloze corruptie door een Nederlander en een voormalig kindsoldaat stelt hun vriendschap op de proef. Klik link voor enkele recensies

 

50Plussers worden behandeld als hoogbejaard en dat is beledigend

| Blogs

50Plussers zijn jong en staan volop in het leven. Zo worden 50plussers overal gepromoot. Jammer alleen dat ze zo niet worden behandeld. Dat bleek al te duidelijk op de 50Plus Beurs in de Utrechtse Jaarbeurs. De website adverteert met een vlot stel –hij, 50plus en fit als een jonge god, achterop, en zij, vol botox, aan het stuur- op een hippe scooter, maar het betreden van dit jaarlijks terugkerend evenement voelt als een eerste stap in een vers gedolven graf. 50Plussers worden behandeld als hoogbejaard en dat is ronduit beledigend. Volkskrant online

Meer groen, minder stadslawaai

| Blogs

Column Pijpkrant: Vóor de veryupping van de Amsterdamse Pijp leek het alsof er minder lawaai was. Alsof men rekening met elkaar hield. Maar nu, ter meerdere glorie van het individuele woongenot, zijn binnentuinen betegeld en de ruimtes achter de huizenblokken zo vol geplempt met uitbouwsels, balkons en dakterrassen, dat we wonen in klankkasten waarin geluid lawaai is geworden. 

Muren houden mensen niet tegen

| Blogs

Muren zijn de stenen manifestaties van uitsluiting, intolerantie en ongelijkheid en op het moment net zo hip als pierenbadjes op zomerse terrassen.

Reisadviezen van BuZa zijn de ergste

| Blogs

Buitenlandse Zaken neemt met zijn reisadviezen het zekere voor het onzekere en zal de laatste zijn die waaghalzerij aanmoedigt. Alsof er nog waaghalzen zijn in onze samenleving.

Met schaamrood op de kaken naar de kledingcontainer

| Blogs

Niets confronteert me zo met mijn totaal onverantwoordelijke consumentengedrag als mijn ‘oude’ kleren. Meestal doe ik alsof ze er niet zijn, totdat ze uit eigen beweging mijn kasten uitkruipen en zich beschuldigend aan mij opdringen. Dan moet ik wel uitmesten.   

 

Als de Chibok meisjes echt onze dochters waren

| Blogs

Net zoals een jaar geleden in het Nigeriaanse Chibok werden in noordelijk Oeganda in 1996 de meisjes van een middelbare school ontvoerd. Dat gebeurde niet in de naam van de Islam, maar in naam van de Heer. Op 9 oktober van dat jaar werden 139 meisjes tussen de 12 en 15 jaar door het Verzetsleger van de Heer van hun bed gelicht en met geweld de bush in gedreven. De wereld wist van niets. Nu weten we het wel. 

Zo voelt het om ongewenst vreemdeling te zijn

| Blogs

Tot mijn verbijstering werd ik in Namibië behandeld, zoals wij Afrikanen behandelen: als ongewenst vreemdeling. Het was alsof mijn voetstappen bij het betreden ervan het beloofde land bezoedelden. Ongewenst vreemdeling zijn voelde vies en er ging een ongekende bedreiging vanuit.

Ook vissen in een kom moeten ze verbieden

| Blogs

In een brandbrief aan staatssecretaris Sharon Dijksma van EZ, bepleit Wakker Dier een landelijk verbod op onverdoofd slachten van vissen. Vissen namelijk hebben bewustzijn en lijden pijn. Dat stelt ook het houden van een goudvis in een glazen kom of een aquarium in een ander daglicht.  

Klootzakken!

| Blogs

Nu 150 kilo muizen per hectare grond de hele provincie Friesland opvreten, graag ook even aandacht voor mijn eigen Amsterdamse muis op drie hoog (RIP). Hij dreef me tot een daad, waar ik mezelf nooit toe in staat had geacht. Hij maakte me tot een monster. 

In Gambia willen alle mannen je

| Blogs

Het maakt niet uit of je als vrouw hoog bejaard bent, een snor hebt of het figuur van een bootwerker: in Gambia willen alle mannen je. Als je maar blank bent. Aanvankelijk weerhield het me van een bezoek aan het West-Afrikaanse land. Maar er is geen ebola, dus waagde ik het erop en hoopte dat het mee zou vallen. Dat deed het dus niet.  

Ebola. Eindelijk een oorlog die we wel kunnen winnen

| Blogs

Waar we maar kijken is oorlog. In al die conflicten staan we machteloos. Maar zonder dat we bang hoeven te zijn voor een tegenaanval, het afsnijden van handelsbetrekkingen, het onthoofden van landgenoten en andere terroristische aanslagen, is de strijd tegen Ebola er één die we zonder iets te verliezen alleen maar kunnen winnen. Of is het al te laat? 

Iedereen kende wel iemand. Behalve zij.

| Blogs

Het voelde als een opluchting. Eerlijk waar, hoewel ze dat nooit zou toegeven. Maar alles ging over de ramp. De radio, de televisie, de kranten. ‘Iedereen kent wel iemand’, las ze gisteren de koeienletters in een krant. ‘Nederland rouwt’. Er waren campinggasten, die iemand kenden. Maar zij kende helemaal niemand. En toch moest ze rouwen, maar hoe? 

SheNews: Praten met roofvogels

| Blogs

Breng meer dan veertig vrouwen in contact met een vijftal roofvogels en zie wat dat zegt over vrouwelijk leiderschap. Workshopleider Fares Boustanji staat versteld. ‘Mannen, met wie ik meestal werk, roepen bij de vogels in het begin vaak weerstand op. Maar bij jullie zijn ze relaxed. Wel hebben jullie de neiging je heel klein te maken.’

Hotel in Afrika 3: Mount Moroto en de Amerikanen

| Blogs

Wat het Amerikaanse leger in een hotel in het desolate noordoosten van Oeganda deed, was een raadsel. Ze wilden het me niet vertellen. Wel namen ze het hele hotel over. Tot ze op een dag vertrokken. Toen veranderde Hotel Mount Moroto in een helse variant van Fawlty Towers. Deel 3 van Hotel in Afrika. 

'Mijn moeder is net vermoord'

| Blogs

Ze zat naast me in het vliegtuig en zei: ‘Mijn moeder is vermoord’. Dat verstond ik niet goed. ‘Wat?’ ‘Mijn moeder is net vermoord.’ Ze lachte vrolijk. ‘Hoor ik dat nou goed?’ vroeg ik. ‘Zei jij nou dat je moeder is vermoord?’ Ja, en ze keek me vriendelijk aan. Hoe zie je eruit als je moeder is vermoord? Toch niet zo?

Sprakeloos opgaan in de massa

| Blogs

Wat is er zo belangrijk aan onze koning en zijn familie, dat iedereen in katzwijm valt bij maar een glimp van de koninklijke tronies? Wat doen zij dan voor goeds voor de wereld dat wij zo belangrijk vinden? Dat begrijp ik niet. Hetzelfde geldt voor voetballers en het aankomende WK. Ik krijg nu al het gevoel dat ik me aan moet sluiten bij de meute, het zelfs leuk moet vinden, omdat ik anders een outcast ben. Massahysterie. Maar bezwijken doe ik niet. 

 

Hotel in Afrika 2: Hotel de la Maison en de crisiskaravaan

| Blogs

Terwijl ik journalistieke schrijftrainingen op Oegandese schooltjes gaf, logeerde ik in allerlei hotelletjes in de bush van Afrika. Zo ook in Hotel de la Maison in Kotido, het ruige noordoosten van Oeganda, waar ik de crisiscaravaan van de hulpindustrie op zoek naar nieuw werkgebied tegenkwam. Dit is deel 2 van Hotel in Afrika.  

Hotel in Afrika 1: Giggles Nest, Kotido

| Blogs

Maandenlang logeerde ik in allerlei hotelletjes in Afrika. Op doorgezakte matrassen en kussens als karton, in het aardedonker zwetend onder klamboes met vuistgrote gaten, soms pal naast de disco. Vaak zonder stroom, water noch eten. Ik deelde de ongemakken met een bonte stoet aan ontwikkelingswerkers, legercommandanten, vredesonderhandelaars, evangelisten, Russische piloten en journalisten. Vaak ook zat ik er alleen. Saai was het nooit. Dit is deel 1 van Hotel in Afrika.  

Regels, regels, regels

| Blogs

De verkeersbordendienst leeft zich uit op waarschuwings-en verbodsborden. Je mag niet drummen, trompetteren, drinken, kamperen, vuurtje stoken, parkeren… Wat mag nog wel? En vraag naar het waarom van al die acties, en er volgt een stroom aan emails in kindertaal.

Ik sta hier buiten

| Blogs

Demonstreren is hip! Althans volgens een vriend van me die voelsprieten heeft voor nieuwe trends, maar nooit demonstreert. Zou het echt? Mensen gaan de straat op. Mondjesmaat nog en lang niet genoeg. Maar het komt, het komt…  Want ‘We zijn het zat’ luidde de titel van VPRO’s Tegenlicht op 30 maart.

 

Rechtstreeks uit de onderbuik

| Blogs

Macht doet rare dingen. Het haalt het onderste in mensen naar boven. Dat ondervond ik toen ik totaal onverwacht oog in oog stond met de president van Oeganda. Ik deed precies wat ik niet wilde en het kwam rechtstreeks uit de onderbuik. 

Participeren in de Pijp. Zo doen wij dat!

| Blogs

Wat een bevoorrecht mens ben ik toch dat ik in de Pijp mag wonen. De Rode Loper van Amsterdam! Elke dag komen er hordes toeristen. Ze lopen van de Heineken fabriek via het Rijks en het Van Gogh Museum naar -op een steenworp afstand van mijn huis-  de Albert Cuyp markt. Ik voel me soms net een bewoner van Disneyland. Ook achter de pui van de Pijp is veel te zien. Maar daar is het allesbehalve een pretpark. 

Stoere vrouwen, slappe mannen

| Blogs

De overgang. Het minst sexy en meest uitgekotste onderwerp van Nederland. Maar na het zien van de egodocumentaire  ‘Uitgebloe(i)d’ van Ingeborg Beugel maandagavond op tv en vooral haar optreden een week eerder bij Pauw & Witteman, waarbij ze dapper stand hield onder de meesmuilende blikken van Van ’t Hek en Pauw, wil ik een lans breken voor alle vrouwen in de overgang. Ze zijn niet sexy, ze zijn stoer.

Oeganda: homo's, hoeren en evangelisten.

| Blogs

Homofilie mag dan een Westerse uitvinding zijn volgens veel Afrikanen, maar homofobie is dat ook. Gebracht door enge Amerikaanse evangelisten. Die hebben inmiddels zoveel invloed dat achterlijke Victoriaanse normen in ere worden hersteld. Het dragen van een minirok is, in het kielzog van homofilie, inmiddels ook verboden. 

Ander beeld van Afrika? Hup, de barricades op

| Blogs

Geen zielige kindjes meer in beeld die doodgaan van de honger. De beeldvorming over Afrika moet anders, gelijkwaardiger, respectvoller. Daarover debatteerde de ontwikkelingssector in Den Haag. Er bevond zich welgeteld maar één Afrikaan in het gezelschap. Die vroeg zich af waarom er óver en niet mét Afrika werd gepraat? Mijn idee. Samen. Hup de barricades op -zoals tijdens de anti-Apartheid- en strijden tegen corruptie, armoede en foute dictators.  

Deel 2: Hoe word ik een merk?

| Blogs

Op de door vrouwen gedomineerde Nieuwjaarsborrel van Vrouw en Media, (zie vorige blog) bevond zich welgeteld één –dappere- man. Hij stelde een relevante vraag: “Worden hier de begrippen ‘merk’ en ‘bekend zijn’ niet door elkaar gehaald?”  Daar had het inderdaad alle schijn van. Mijn collegae, die de zaal vertelden hoe je een merk moet worden, zijn bekende journalisten. Daarom ook zijn ze een merk. Omdat ze bekend zijn. Of is het andersom?    

Hoe word ik een merk?

| Blogs

We doen al aan branded –merk- journalistiek, maar minstens zo hip is het in de journalistieke branche om jezelf te ‘branden’ tot een goedlopend merk. Onvermijdelijk dringt zich de associatie bij me op van het oormerken van koeien. Wil ik wel een merk zijn? En vooral, zo ja, hoe doe ik dat dan, dat oormerken van mezelf? Moet ik mezelf al twitterend en op elk denkbaar social medium de hemel in gaan prijzen en net doen alsof ik geen reclame voor mezelf maak?  Het antwoord op die vraag hoopte ik te vinden op de Nieuwjaarsborrel van Vrouw en Media.

Zielig jongetje in Afrika

| Blogs

Vice Versa en Wilde Ganzen organiseren op 12 februari een debat over ' Reframing the Message' oftewel een andere beeldvorming over Afrika. Moet je alleen laten zien hoe veerkrachtig en sterk de mensen zijn of gaan we door met het vertonen van zielige hongerige kinderen? Ik vind het vreselijk als kinderen zielig zijn. Ik vind het ook vreselijk als ze dat niet zijn, maar doen alsof. Maar het allerergste is als ze door anderen zieliger worden neergezet dan ze in werkelijkheid zijn. Met andere woorden, als ze in hun zieligheid worden geëxploiteerd.

Julius Malema: de Geert Wilders van Zuid Afrika

| Blogs

Mandela’s huis. Ik val met mijn neus in de boter, stel ik tevreden vast, terwijl ik mijn bijdrage lever aan de zee van bloemen die zich voor zijn huis ontwikkelt. Het is mijn eerste dag in Zuid Afrika en mijn bezoek valt samen met het overlijden en de daaropvolgende herdenking van Mandela. Even later bots volkomen overwacht en frontaal op tegen Julius Malema; voorman van de Economic Freedom Fighters oftewel de Geert Wilders in het kwadraat van Zuid Afrika. Hoe krijg ik het voor elkaar! Ik houd er een vies gevoel aan over.